بیا امشب به من محرم شو ای مهربونم

بیا بنگر دلم تنها شده باز

من آن گلبوته خشک بی روحم

بیا و جان و روح من شو ای مهربونم

تسلی بخش من هر دم شو ای محبوبه من

بیا بغض سکوت و بشکن و کنار من باش

به چشم خشک من شبنم شو ای محبوبه من

دلم مجروح درد غربت تو

بیا ای یار شیرین زبون من

که این دل دیگه طاقت نداره 

داستان راستان به نقل قول از دوستان

یک روز در دانشگاه نشسته بودیم 

و در حال خود بودیم

که دخترکی از کنار  ما بگذشت

و روبروی ما بنشست

سرمان را که بالا اوردیم و قیافه ها اشکار بگشت

چشممان طاقت نیاورده از حدقه به بیرون نشست

حالا من موندم و چشماش با دو تا مداد رنگی

خوشمان آمد و لبخندی به روی چیلمان پدیدار بگشت

البته لبخندی ملیح تا بنا گوش

که ناگهان از طرف دخترک

اخمی نیمه وحشتناک به ما وارد شد

اما من ارادم قویتراز این چیزا بود

همچو بید لرزان و سرو استوار خم به ابرو نیاورده

و لبخند ملیحم را نگه داشتیم

خلاصه دخترک با گفتن کلمه بی جنبه محل راترک نمود

اما ما همچنان چیلمان را باز نگه داشتیم

تا فک از فکمان افتاد

آری دخترک به قلب ما وارد شده بود و ما

دوروز ز این واقعه بگذشت

و ما بی قرار تر از همیشه

خواستیم با دخترک حرف بزنیم رویش را نداشتیم

خواستیم خودکشی کنیم جراتش را نداشتیم

خواستیم موتاد بشیم  مواد گیرمون نیومد

پس راهی نداشتیم

جز این که به محل حادثه برویم

سر تون و درد نیارم

اینقده رفتم رفتم تا دل دخترک و روبودم

توی گفتن و نگفتن از چه روز هایی گذشتم

که هنوزم اون روزا یادم نمیره

حا لا دیگه تموم قصه هام قصه اونه

اگه شادم یا غمگین به خاطر وجود اونه .....
 

بدون مقدمه منباب بعضی ها

یک نفر میتونه رفتار وکردارش رو به طرف مقابلش به

گونه ای نشون بده ...که فرد مقابلش احساس رضایت بکند

 یک نفر میتونه رفتار و کردارش رو همون گونه که هست

نشون بده ...که ممکن باعث رنجش فرد مقابلش بشود

شما کدامیک از این دو حالت رو قبول دارید؟

یک نصیحت کوچولو